
بِل آمی
گی دو موپاسان، ۱۸۸۵
بل آمی (يعني دوستِ خوب) قصهي ژرژ دوروا، روزنامهنگاری جوان و لاابالی و خوش سیماست که در پاریسِ اواخر قرن نوزدهم، در جستوجوی زن و ثروت است. کی دو موپاسان (۱۸۵۰-۱۸۹۳)، نویسندهی فرانسوی جهانی را نشانمان میدهد که حرص و دروغ و شهوت و خیانت اصول کلیِ رفتار مردمش هستند. او، که با همان بی طرفیِ اخلاقیِ ناتورالیستها مینویسد، چنان تصویر جانداری از بولوارها، کافهها، سالنها و خلوتگاههای بانوان پاریسی پیشِ چشممان میگذارد که نفرتانگیزیِ فرومایگی انسانی در برابر گیراییِ خوشیهای شورانگیزِ زندگی رنگ میبازد.
دوروا، با اغواگریهای پی در پی و پیوسته، تا بالاترین ردههای حرفهای و اجتماعی ترقی میکند. زنان متأهلی که به او دل میبازند و هم دستش میشوند، در کلیشهی کهنهی «زن بربادرفته» نميگنجد، چون به منفعلانه استثمار ميشوند و نه به سبب گناهشان مجازاتي ميبينند. دوورا با فریفتنِ دخترِ رئیسش، آخرین پلهی نردبان ترقی را هم میپیماید و کاری میکند که هم دامادِ رئیسش شود و هم وارث ثروتش. کامیابی نهایی دورواي سفله نقطهی اوج روایت بدبینانه لذتبخشِ موپاسان از جامعهی فرانسوی است.
شما می توانید این کتاب به همراه هزاران عنوان کتاب دیگر را از فروشگاه اینترنتی بوک شهر تهیه فرمائید
دیدگاه خود را بنویسید