
فئودور میخاییلوویچ داستایوفسکی
حقایق دشوار زندگی داستایوفسکی سرچشمه بیشتر آثار اوست. داستایوفسکی در سال ۱۸۲۱ در مسکو، چشم به جهان گشود و بیشتر دوران کودکی خود را دور از والدینش گذراند. پدرش پزشک و مادرش دختر یکی از بازرگانان مسکو بود.
در این سالها او با برادر بزرگترش، میخائیل رابطه نزدیکی داشت و ساعتهای طولانی زیر نور شمع ناچیز به خواندن آثار پوشکین سپری میکردند.
فئودور در نوجوانی در یک مدرسه مهندسی در سن پترزبورگ ثبت نام کرد و در سالهای ۱۸۳۶ مادر و پدرش را در سال ۱۸۳۹ از دست داد اما اون اطمینان داشت که سرنوشتش رقم خورده حتی زمانی که در حال مطالعه تجارت دولتی بود، مهارتهای خود را به عنوان یک نویسنده تقویت میکرد و پیشنویسهایی از رمانی را که قرار بود به اولین رمانش تبدیل شود آماده میکرد که نامش "بیچارگان" بود و در سال ۱۸۴۶ آن را منتشر کرد که با واکنش گرم منتقدان روبرو گردید و وارد محفل نویسندگان بزرگ در سن پترزبورگ شد و به شهرت رسید.
او در سال ۱۸۴۹ به جرم تلاش برای براندازی حکومت دستگیر شد ابتدا برای او حکم اعدام در نظر گرفتند که سپس مشمول تخفیف شد و به ۴ سال زندان در سیبری محکوم بود که در زمان تبعید و زندان دچار حملات صرع میشد که تا پایان عمر این عارضه همراهش بود.
تجربیات او در زندان و همچنین زندگی پس از زندان او در میان فقرای روسیه زمینه ساز بسیاری از کارهای بعدی او بود.
از سال ۱۸۵۸ دوره ۱۴ ساله نویسندگی خشمگین و پرجوش و خروش را آغاز کرد و در این دوره متون مهم و زیادی را منتشر نمود:
کتاب یادداشت هایی از خانه مردگان
کتاب یادداشت های زیرزمین و شب های روشن
کتاب جن زدگان
او که در سال ۱۸۵۴ با "ماریا دیمیتریونا" ازدواج کرده بود پس از یک زندگی مشترک ۱۰ ساله، همسرش را از دست داد و با تند نویس آثارش "آنا گریگوریونا" ازدواج کرد و از چهار فرزندی که او متولد کرد، دو فرزندشان درگذشتند.
دو ماه قبل از مرگش در سال ۱۸۸۱ کتاب "برادران کارامازوف" را که به صورت سریالی منتشر میگردید به اتمام رساند.
برادران کارامازوف آخرین و طولانیترین رمان داستایوفسکی بود که تنها چند ماه قبل از مرگ او در اثر خونریزی ریوی به پایان رسید ،که احتمالاً به عنوان عارضه عادت مادام العمر او به کشیدن سیگار بود.
داستایوفسکی در این رمان از شخصیتهایش استفاده کرد تا به دو پرسش مهم فلسفی بپردازد؛ اول اینکه مشکل انسان چیست؟ دوم اینکه چگونه باید زندگی کنیم؟
تاثیر صرع بر زندگی و نوشتههای داستایوفسکی و تمرکز بر استفاده او از صرع در یکی از شخصیتهایش، اسمر دیاکوف از برادران کارامازوف، به عنوان نمایشی از درک عمیق و شخصی او از جسم و ابعاد روانشناختی مرتبط با اختلال تشنج است.
تشییع جنازه او با حضور هزاران شهروند روسی برگزار شد و روسیه در مرگ یک قهرمان ادبی مهم سوگوار بود.
این کتاب ها و کتاب های بیشتر دیگری از این نویسنده را می توانید از سایت بوک شهر با تخفیف تهیه فرمائید
دیدگاه خود را بنویسید